Zobacz wszytkie serwisy JOE.pl
blogiblog4u.pl blogiblogasek.pl katalog stronwjo.pl avataryavatary.ork.pl czcionkiczcionki.joe.pl aliasydai.pl, ork.pl, j6.pl tapety tapety.joe.pl obrazkiobrazki na NK
Online: ---
zdrowie i choroby nieruchomości na mapie
JAKA JESTEM?

Spotyka nas rzeczywistość. Spotykają obcy ludzie. A to, czego doświadczymy, oddziałuje na nas. Nie potrafiąc wprost wykrzyczeć światu i ludziom, jak bardzo nie chcemy, by nas dostrzegali – piszemy. W ciszy, samotności, spokoju czterech ścian.
Dodaj do Ulubionych | Strona Główna
Księga Wpisów: Księga Gości 3 / Dodaj do Księgi

14:47:41 8/09/2011

JAKA JESTEM?

Jaka jestem?
Jaka tak naprawdę?
Spędzam ze sobą każdą chwilę,
a tej zagadki nie odgadnę.
Spokojna,
czy szalona?
Godna zbawienia,
czy od dawna potępiona?
Zimna jak lodowiec,
czy jak wulkan rozpalona?

Jaka jestem?
Radosna jak wiosna,
czy ponura jak jesień?
Jam czerwiec,
czy wrzesień?
Bezlitosna i zła,
gorzka w smaku,
jak żalu łza?

Jaka jestem?
Wesoła niczym skowronek,
jasna jak słońca promienie,
cenna jak pamięć,
czy bezduszna niby zapomnienie?

Jaka jestem?
Szczera?
Z mych oczu prawda wyziera?
Fałszywa?
Czy ma natura jest zdradliwa?
Słodka niby miód,
wspaniała jak cud?
Zła jak upadły anioł?
Jakąż jestem panią?
Kochająca,
czy miłość uśmiercająca?
Ofiarna,
czy jak marność marna?

Jaka jestem?
Zagubiona?
Czy raczej odtrącona?
Dzika i wolna?
Czy tylko niepokorna?
Pełna?
Czy pusta i głucha?
Zasłuchana w was?
Czy i mnie nikt nie słucha?

Jaka jestem?
Barwna jak tęcza?
Czy przezroczysta jak wiatr?
Brzydka niby wrak?
Czy piękna jakoby kwiat?
Znienawidzona?
Czy jednak kochana?
Widoczna,
czy tylko pamiętana,
jak zatarta rana?

Jaka jestem?
Pożądana?
Czy raczej niechciana?
Podziwiana?
Czy wyśmiewana i wyszydzana?
Obiektem jestem zdrowej zazdrości?
Czy zgubnych drwin i podłości?
Płaczliwa?
Czy jednak szczęśliwa?
Rozumiana i akceptowana?
Czy palcem wytykana?

Jakie jesteśmy?
A jakie byśmy chciały?
Jakie się stałyśmy?
A jakie być miałyśmy?
Nie znamy siebie…

 

Kto z nas tak naprawdę potrafi określić samego siebie? Kto przejrzał siebie na wylot? Kto zastanawia się nad sobą i poświęca samemu sobie tyle zdrowej uwagi, by móc z całą pewnością orzec, jakim jest człowiekiem, czego pragnie, czego szuka i dlaczego? Wiecie o sobie to wszystko? Znacie odpowiedzi na wszystkie pytania, jakie można sobie zadać?
Obawiam się, że niewielu z nas to potrafi. I nie mam tu na myśli tych, co twierdzą, iż po prostu są doskonali, lecz gdyby ich zapytać, na jakiej podstawie to stwierdzili milczą, jakby właśnie śmierć zapytała ich, jak chcą umrzeć.
Czasami mając już nawet te dzieścia, dziesiąt lat, nie znamy siebie zbyt dobrze. Owszem zdajemy sobie sprawę z własnych wad, pewnych zalet, ale niekiedy do samego końca nie potrafimy sprecyzować, czego w życiu chcieliśmy. Czy to osiągnęliśmy i co nam to dało, albo zabrało.
Niepokojące jest to, że najczęściej to inni znają nas lepiej. Najbardziej irytuje to, kiedy to właśnie ci inni znają nas, mimo, iż tak naprawdę niczego o nas nie wiedzą.
Ciężko też jest powiedzieć szczerze coś o sobie, obiektywnie. Mylimy te cechy, które posiadamy z tymi, które bardzo chcielibyśmy u siebie widzieć. A i jedna cecha, u dwóch różnych osób może przedstawiać się odmiennie. U jednych to, co jest zaletą, u innych będzie wadą. 
Warto, więc czasem zamilknąć, uspokoić się, przeanalizować zdarzenia, sytuacje, słowa, gesty. Warto przypomnieć sobie i uzmysłowić, jak reagujemy w danej chwili, na to, co nas spotyka. Jak reagujemy na ludzi, jak ich traktujemy, patrząc przez pryzmat ich osobowości.
Poznanie własnej osoby to, jak poznawanie kogoś obcego. Kogoś, kogo można polubić, pokochać, lub znienawidzić. To na pewno coś wartościowego. Pozwala pogodzić się ze sobą, zrozumieć siebie, zmienić to, co nam przeszkadza. Nie zaszkodzi też zapytać przyjaciół o to, jak nas postrzegają. Ale tych prawdziwych przyjaciół, którzy nie boją się mówić, wprost, co ich w nas denerwuje. Wiem, że pewnych rzeczy, czy zachowań nie da się zmienić, bądź jest to niezwykle trudne, ale ostatecznie tylko to, co przychodzi z trudem, ma największą wartość i cieszy najmocniej. Wiedząc, kim jesteśmy, zrozumiemy, czego pragniemy, co jest dla nas ważne. Może też odkryjemy, jak to osiągnąć, nie tracą czegoś innego.

 



hibris | Powrót | Komentuj |



#Archiwum#

2013
Kwiecień
Marzec
2012
Sierpień
Czerwiec
Maj
Kwiecień
Marzec
Luty
Styczeń
2011
Grudzień
Listopad
Październik
Wrzesień
Sierpień

#Linki#

warto się zatrzymać:)
mój 2 blog - oscylujący wokół opowieści fantasy
cudowna galeria, polecam gorąco:)

#Ulubieni#




#O Mnie#



Za dużo widzę. Zbyt wiele słyszę. Zbyt mocno czuję. Zdecydowanie za często myślę.

Było tu tyle osób: 71250